اطلاعات جغرافیایی روستا

اطلاعات جغرافیایی روستای مهرنجان اتراک

روستای مهرنجان اتراک در استان اصفهان، شهرستان فلاورجان، بخش مرکزی در دهستان اشترجان در موقعیت جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی و در ۳۲ درجه و ۲۸ دقیقه عرض شمالی واقع شده است. ارتفاع روستا از سطح آب های آزاد برابر با ۱۶۲۳ متر می باشد. روستای مهرنجان اتراک از جایگاه موقعیت ارتباطی در یکی از مسیرهای بین روستایی بخش مرکزی واقع شده است. روستا مهرنجان اتراک از شمال به مرازع روستای بوستان، از جنوب به روستای کاویان و مرازع کشاورزیی، از غرب به اراضی کشاورزی و از شرق به روستای بجگرد محدود می گردد.

از لحاظ بافت مسکونی خانه های این روستا دارای دو ویژگی بوده به نوعی که منازل قدیمی و سنتی با ساختاری روستایی که دارای حیاط های بزرگتر و مصالح قدیمی)گل و خشت و چوب( در ساخت آنها به کار رفته است. منازل جدید اغلب با الگوی معماری شهری و با مصالحی مانند اجر و آهن و سطح زیربنای کم شکل گرفته اند. از سوی دیگر بافت کالبدی قدیمی روستا متأثر از ویژگی های اقلیمی و اجتماعی به صورت متمرکز و بافت جدید تا حدودی پراکنده و با ساختاری منظم و شبکه ای شکل گرفته است.

توپوگرافی روستا

روستای مهرنجان اتراک از جمله سکونتگاههایی است با بافتی ارگانیك و متمرکز که در محدوده دشتی و قسمتی از آن در دامنه واقع شده است. روستای مهرنجان اتراک در ارتفاع ۱۶۲۳ متری از سطح دریا و در بخش جلگه ای رودخانه زاینده رود واقع شده است. شیب منطقه بسیار ملایم و ازجانب شمال به جنوب است، به ترتیبی که شیب مذکور معادل ۰/۳ درصد است.

وضعیت اقلیمی

آب و هوا

روستای مهرنجان اتراک جزء مناطق کم باران و خشك محسوب میگردد و محدودیت ریزشهای جوی و به خصوص فقدان آن در تابستان به همراه عوامل دیگر باعث ایجاد محدودیتهای زراعی و دامپروری در این منطقه شده است. بارندگی در محدوده ی مطالعاتی صرفنظر از میزان آن، از طریق یك فصل بارندگی شاخص که عمدتاً منطبق بر ایام سرد سال است و همچنین یك دوره ی نسبتاً طولانی که فاقد بارندگیهای موثر و مفید است، مشخص میگردند. بیشترین میزان بارندگی در ماههای اسفند و فروردی و دی و بهمن و کمترین از ماه خرداد تا شهریور صورت میپذیرد. استنباط میگردد که حدود ۲۵ درصد بارندگی در پاییز و  ۲۵ درصد در زمستان و ۵۰ درصد در بهار انجام میپذیرد و فصل تابستان که فصل فعالیتهای زراعی منطقه است، به طور کامل خشك میباشد برعکس در فصل زمستان که فعالیتهای زراعی محدود و یا انجام نمی پذیرد، بیش از ۵۰ درصد بارندگی در این فصل انجام میگیرد. همچنین عمده بارشهای صورت گرفته به صورت بارندگی است که در ۴۱ روز از سال حادث می شود

سردترین ایام سال منطبق بر ماههای دی- بهمن و آذر و دی بوده و میانگین ماهانه دما در ماههای مذکور به ترتیب ۲/۹ و ۴/۹ درجه سانتی گراد ثبت گردیده است. در اواخر زمستان درجه حرارت محیط به تدریج و غیر منظم افزایش مییابد. ماههای تیر، مرداد و شهریور جزء گرمترین ماههای سال در محدوده مطالعاتی به شمار رفته و در این میان بالاترین حداکثر دمای ماهانه در ماه تیر و مرداد رخ داده است.

رطوبت نسبی

میانگین سالانه ی رطوبت نسبیدر روستا برابر با ۴۰ درصد است که بیشترین آن در طی ماههای آذرو دی ماه و به میزان ۶۰ و ۶۱ درصد بوده که دلیل آن هم بارشهای صورت گرفته در ماههای نامبرده می باشد. برعکس در ماههای تیر، مرداد که بارش کمی صورت گرفته و گرمترین ماههای سال هم هستند، کمترین میزان رطوبت نسبی را دارا بوده و این میزان به ترتیب معادل ۲۶، ۲۷ درصد، گزارش گردیده است.

خاک روستا

خاک منطقه جلگه ای و از ته نشینهای رودخانه زاینده رود می باشد. خاکهای منطقه آهکی و غالبا بدون محدودیت و یا کمی محدودیت می باشد، ازجمله خاکهای مطلوب زراعی است و کشت انواع گیاهان در آن انجام می پذیرد.

ذخایر گیاهی و جانوری

مطالعات میدانی ذخایر گیاهی خاص و ویژه ای را برای روستا گزارش نداده است. تنها جانورانی چون روباه، شغال و جوجه تیغی را می توان از ذخایر جانوری روستا برشمرد که در باغات و مزارع  سطح روستا یافت می شوند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

3 × چهار =

فهرست